Brrrrr, koud in Phong Nha-Ke Bang

Posted from Quang Binh Province, Vietnam.

En toen was het ineens extreem koud voor Vietnamese begrippen. Regen en wind met temperaturen van 8 à 9 graden. Net als thuis….., met als enige verschil dat men er hier niet op berekend is. Tochtige open hotels en restaurantjes, nergens een verwarming en alles van steen en beton. Brrrrrrr. Zelfs de douche was koud. Een enorm grote overgang na drie maanden goed weer.

We kwamen om 23:00 uur aan in Phong Nha en namen het eerste het beste hotel, daar waar de bus stopte en we eigenlijk al met al onze bagage op de stoep stonden. We kregen een nette kamer, een dorm, met 8 bedden voor ons privé. Wat waren wij blij met onze slaapzakken, die we toch hebben aangeschaft in Nederland, ondanks het advies van de winkelmedewerker dat we alleen maar lakenzakken nodig zouden hebben. We ritsten de slaapzakken aan elkaar en kropen twee aan twee onder de dekens. Alle andere dekens van de acht bedden verdeelden we.

“Ik heb nog een bolletje lange sokken… , en ik heb nog een shirt met lange mouwen over….., wil jij die?” We kleedden ons allemaal zo warm mogelijk aan, t-shirt, shirt met lange mouwen, vest, zomerjack en veterschoenen. Als echte Hollanders lieten we ons niet weerhouden door de regen en gingen er toch op uit.
Het Phong Nha-Ke Bang national park is een natuurgebied dat bekend staat om de vele grotten en het omliggende tropisch regenwoud. Het is nog maar ‘recent’ ontdekt en te bezoeken sinds 1990. Het natuurgebied bevat het oudste karstgebergte in Azië.
De hele dag op de hotelkamer zitten bibberen was geen optie, dus weer of geen weer, we konden tenminste proberen er het beste van te maken. Bovendien maakt het in een grot niet uit of het buiten mooi of slecht weer is. Alleen de weg er naartoe, op een bootje over de rivier, zal met mooi weer een stuk aangenamer geweest zijn, minder koud en nat.

Hoe het ook zij, de grotten waren de moeite meer dan waard. We bezochten eerst Phong Nha cave, waar het park naar is vernoemd. Het is de oudste grot van Vietnam. De grot heeft meer dan 1000 meter aan ondergrondse gangen en rivieren. Zodra we met de boot de grot binnen voeren en de motor uitgezet werd, waanden we ons in de wereld van de Efteling, maar dan in real life. Sprookjesachtig. Bijkomend voordeel was dat we bijna de enige bezoekers waren. De stilte in de grot, de ruimtes, de prachtige stalagmieten en stalactieten…. Alsof we zelf in een avonturenfilm speelden meerden we na een tijdje varen aan bij een ondergronds strand in de grot en konden we een groot gedeelte ook lopend verkennen. Geen spijt van onze onderneming.

Daar in het afgelegen ‘stadje’ (meer dan een lange weg met aan weerszijden huizen en hotels is het niet), in het koude Phong Nha, vonden we het beste café van onze reis door Azië; het Bamboo café. De sfeer was westers gezellig en ze serveerden goed eten. Bovendien waren de porties (eindelijk) ook van Europese afmetingen. Het café stroomde vol met toeristen omdat het ook nog eens het enige café was waar er deuren dicht konden. De bediening liep kleumend in jassen rond en met mutsen op. Het leek wel een after ski party. Gedurende de dagen dat we in Phong Nha verbleven was dit ons stamcafé. Na het eten kropen we met onze truien aan maar weer vroeg in de slaapzak.

5 Comments

  1. Dag familie, wat een enorm afwisselend leven hebben jullie. Bij ons is het droog weer of nat… jullie hebben behoorlijk meer variatie. Wat een prachtige grotavonturen. liefs uit Epe!

  2. erg leuk avontuurlijk geschreven stukje! toch ook leuk dat jullie het zo een keer meemaken. Maakt je reis net wat specialer door Vietnam 😉

  3. Hallo Bofkontenfamilie,gezellig in de kou met zijn allen.
    Hier was het gisteren 14 februrari ook koud. Er lag voor het eerst sneeuw en het sneeuwde de hele dag.
    Onze kleinkinderen hebben sneeuwpoppen gemaakt.
    Nog een warmere reis toegewenst in de volgende weken
    Heel hartelijke groetjes
    Mia en Frans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *