Phnom Penh

Posted from Phnom Penh, Phnom Penh, Cambodia.

De hoofdstad van Cambodja; Phnom Penh. We vinden het een vieze stad en eigenlijk hebben we het wel even met de steden in Azië gehad. We zijn op doorreis naar Vietnam, waar we na Ho Chi Minh (Saigon), naar de kust willen gaan; uitwaaien aan zee.

Het wordt afgeraden om met jonge kinderen naar de killing fields te gaan, hier net buiten de stad. Duizenden schedels , kleding en menselijke resten zijn hier als monument te bezichtigen ter nagedachtenis van de vele slachtoffers van het Rode Khmer bewind. We lezen ons in op internet en besluiten, hoewel het natuurlijk een enorm stuk geschiedenis is, niet te gaan met de jongens. Natuurlijk is het goed als ze dingen van de wereldgeschiedenis meekrijgen, maar moeten we ze de verschrikkelijke beelden tonen? De gruwel die mannen, vrouwen en kinderen is aangedaan? Ook wij hebben aan alleen lezen al genoeg. Daar ga je niet voor je plezier naartoe.

Wat kunnen wij zeggen over Cambodja? Wanneer je thuis bent staat zo’n land ver van je af. Ik had er geen voorstelling van en wat betreft de geschiedenis van het land had ik de klok wel horen luiden ,maar wist niet precies waar de klepel hing.
Het is een zwarte pagina uit de geschiedenis van de twintigste eeuw: het schrikbewind van de Rode Khmer in Cambodja. In vier jaar tijd, tussen 1975 en 1979, werden 2 miljoen Cambodjanen gedood. Onder leiding van Pol Pot werden steden ontruimd en intellectuelen gemarteld en geëxecuteerd. Op het platteland ontstonden enorme collectieve boerderijen, die veel weg hadden van concentratiekampen. Deze geschiedenis is nog zo vers. Veertig jaar geleden kon je dit land als toerist niet eens betreden!
Het was ons al opgevallen dat er best veel mensen zonder been of hand zijn. Mensen die meerdere ledematen missen of op een andere manier gehandicapt zijn. Het zijn de bedelaars en de mensen die muziek maken of andere kunst om aan de toeristen te verkopen.
Ergens was er een moment dat we ons afvroegen hoe het toch komt dat er in dit soort landen vaak zoveel zichtbare verminkingen zijn. Wij realiseerden ons op dat moment niet dat dit onder andere de gevolgen waren van het schrikbewind van de Rode Khmer. Pas nu we in Phnom Penh zitten leggen we die link. Mensen die wilden vluchten naar Thailand, landmijnen die in de grensgebieden zijn gelegd…

Cambodja…. Een land dat overwegend Buddhistisch is met een mix van hindoeïsme (vanuit de geschiedenis). Bijna alles, laten we zeggen zo’n 95% van de souvenirs, de kleding en alle kunst (schilderijen en beeldhouwwerken) die wij zien zijn religie gerelateerd. Het land is ‘geestelijk’ leeg.

imageMet de bus hebben we heel Cambodja in etappes doorkruist van west naar oost. Onderweg nog een keer ‘ruzie’ gehad met een buschauffeur toen ik hem dringend verzocht de twee (!) telefoons waar hij tijdens het rijden al toeterend links en rechts mee aan het bellen was weg te leggen. “Dat ik een klacht zou indienen bij de busmaatschappij. Dat mijn vier kinderen in deze bus zaten en dat ik verwachtte dat hij ze veilig en wel op de bestemming zou brengen. Dat ik hem in de gaten hield via zijn achteruitkijkspiegel….. ” Peter zette deze preek van mij nog een keer kracht bij… Haha, maar het hielp wel! Na de pauze had hij z’n achteruitkijkspiegel verzet, maar hij heeft niet meer gebeld. Hij wilde ons niet meer aankijken, wij hadden het verbruikt bij hem. Aan het einde van de rit heb ik hem toch nog een hand gegeven en bedankt. Op dit incident na moet ik zeggen dat de Cambodjanen erg vriendelijke mensen zijn. Niet opdringerig, behulpzaam en beleefd.

Het land is in no time aan het opkrabbelen. In de steden is het toerisme de levensader geworden. Op het platteland zie je nog de houten huizen op palen.
Vanaf de grens met Thailand tot aan Phnom Penh is het land vlak en als een grote heide. Grasvlakten met hier en daar een boom. Vanaf Phnom Penh tot aan de grens met Vietnam is het land nog steeds vlak, maar met veel water en drassige grond. Veel rijstvelden en meer palmen.

We laten Cambodja achter ons. Op naar Vietnam.

 

6 Comments

  1. Lieve allemaal, Allereerst wil ik jullie alle goeds toewensen voor 2016. Het jaar is inmiddels alweer 3 dagen oud en jullie hebben nog aardig wat voor de boeg.
    Cambodja. Ja, ‘de ver van mijn bed show’, waar afschuwelijke dingen gebeurd zijn en waar nu eindelijke het leven weer een beetje op gang komt. Ik kan me voorstellen dat dit niet echt een fijne ervaring was. Dapper om de chauffeur op zijn rijgedrag aan te spreken. Een mensenleven telt daar nog steeds niet.
    Ik kijk uit naar jullie nieuwe verhalen uit Vietnam.
    Pas goed op elkaar en tot mails.
    Groet van Heleen.

  2. Lieve mensen.

    Onze eerste reactie in 2016 is jullie een gezegend nieuwjaar toewensen of , zoals de Friezen zeggen FOLLE LOK EN SEINE.

    Wat maken jullie veel mee.Kunnen de jongens het goed verwerken?

    We zijn benieuwd naar de verhalen en foto’s van de verdere tocht.

    Liefs Bert en Sjoerdtje.

  3. Eerst voor jullie een mooi en avontuurlijk 2016 toegewenst.
    Verstandig om niet naar de Killing Fields te gaan. Die beelden blijven je achtervolgen en ook de gedachten hoe het mogelijk is dat mensen andere mensen zulke dingen kunnen aandoen! Daar slaap je niet van, en wat levert het op. Weten zonder beelden is vaak al gruwelijk genoeg.
    Ik ben nooit in dat deel van de wereld geweest en zal er ook nooit komen. Te druk, te vies, te lawaaiig. Afrika is meer mijn continent.
    Nog goede reis verder, ik kijk uit naar jullie verslagen!

    1. Dat dachten wij eerst ook, maar ze zijn veel groter dan vleermuizen. Het zijn vliegende honden. Die hingen , midden in Siem Reap, massaal in een paar bomen naast het koninklijk huis en een tempel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *