Gods Golden Acre

Posted from KwaZulu-Natal, South Africa.

Dinsdag 20 oktober reden wij van St. Lucia naar Durban airport waar we de huurauto inleverden. Opnieuw stonden we met twee grote trolley wagens vol tassen op een vliegveld. We liepen naar de arrival en pick-up place waar we wachtten totdat iemand ons kwam afhalen. Het duurde niet lang totdat een stevig gebouwde man met peuk in zijn mond vroeg of wij ‘family Alberts’ waren. Even later zaten wij achterin een busje, de man (zoon van Heather Reynolds, oprichtster van God Golden Acre) achter het stuur. Hij bleek ook Nederlands te kunnen spreken, toch spraken we grotendeels Engels.
We lieten Durban achter ons en reden richting het westen naar Cato Ridge, de jongens hingen slapend op de achterbanken. Cato Ridge ligt tussen Pietermaritzburg en Durban in. Het landschap is één en al heuvels. Niet glooiend maar echt allemaal heuvels (kleine bergen) die vrij steil maar mooi afgerond zijn. Het heet hier niet voor niks ‘land van de duizend heuvels’. Daar waar we de snelweg verlieten, verlieten we ook meteen de gewone wegen. We reden slingerend omhoog naar een afgelegen plek; Gods Golden Acre.

Het terrein van GGA is groot. Het strekt zich uit tot in de valleien rondom. Op een stuk of 15 honden na leek het terrein uitgestorven. Brendan leidde ons kort rond. De gebouwen waar de kinderen wonen, een theatergebouw en keuken staan dicht bij elkaar met een binnenplaats en wat huisjes er omheen waar medewerkers en vrijwilligers kunnen verblijven. Daarnaast is er een voetbalveld en, zoals ze het hier noemen, een resort met picknickplaatsen, een waterglijbaan, zwembadjes en een paar rondavels (ronde huisjes met een rieten dak waar gasten of grotere groepen kunnen verblijven). Het moet een prachtig complex geweest zijn, toen alles in goede staat was. Door gebrek aan geld of mankracht is er veel in verval geraakt. De gebouwen ogen oud en kapot op veel fronten. Kasten vallen uit elkaar, de zwembaden op het resort staan leeg, de speeltuin is in vervallen staat, de waterglijbaan functioneert niet. De gebouwen zijn van binnen net zo. Er is genoeg werk , herstel en kluswerk, te doen.

Wij verblijven in één van de rondavels. Na de rondleiding over het terrein konden we ons settelen. We hebben de rondavel een beetje huiselijk gemaakt door wat meubels te verplaatsen en zo goed als het ging alles nog eens een sopje te geven, wat erg hard nodig was. Het is een mooi plekje op de heuvel en in vergelijking tot de andere gebouwtjes aardig comfortabel.

image

3 Comments

  1. Hoi Levin, hier een berichtje uit Vaassen. De juf heeft net een verhaal van jullie voorgelezen, en wij denken dat je veel avonturen hebt beleefd en dat vinden wij heel COOL!!! En we zien dat je het gezellig hebt. Ook hebben we de foto’s bekeken, en die vinden we ook erg mooi!

    Natuurlijk bedankt voor de mooie kaart, we hebben gewoon een kaartje uit Zuid-Afrika gekregen, daar zijn we trots op 🙂 Het kaartje hangt op het bord.

    We hebben van Madelief de groetjes gekregen, en hierbij de groetjes terug van ons! En lieve Levin, we missen je allemaal!

    Groetjes van groep 5 van de Violier

  2. Heerlijk, om over al die bekende plekken en dieren te lezen en bekijken. Dat is onuitwisbaar voor je leven!
    Er valt veel te doen, zo te lezen in GGA. Mooi, maar hoe komen jullie aan materiaal (en geld) Dat moet van ver komen ?
    En voor de jongens ook een pracht plekje om lekker te voetballen…
    Groetnis vanuit Friesland

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *