Relaxt aan het Titicacameer; Copacabana

Posted from Copacabana, La Paz Department, Bolivia.

De bus was een half uur eerder dan afgesproken bij ons hostel. We pakten gauw de laatste dingen bij elkaar en rekenden de slaapkamers af terwijl de jongens onze tassen onderin de bus brachten. De volgende vier uur hobbelden we over zandwegen met grote keien en kuilen naar Copacabana aan het Titicacameer. Op een gegeven moment moesten we allemaal de bus verlaten en werd de bus op een schuit gereden en naar de overkant gevaren. Wij werden apart in bootjes naar de overkant vervoerd. Hoewel de overkant ook Bolivia was, werden onze paspoorten uitgebreid gecontroleerd door een man in militaire uitrusting.

Copacabana is een klein stadje aan de rand van het Titicacameer. Het Titicacameer ligt in de centrale Andes en is het hoogst gelegen zoetwater meer van de wereld. Het meer ligt in het grensgebied van Peru met Bolivia en heeft een oppervlakte van 8.562 km2.
Het was een verademing om hier te komen na alle drukte van de steden. Het is duidelijk laagseizoen en daardoor heel rustig. Een gezellige straat met allerlei restaurantjes en souvenirs winkeltjes, een centraal plein met grote witte kerk en de waterkant, een soort van baai.

We zijn/waren een beetje reismoe. Op een gegeven moment heb je het wel gezien; mooie gebouwen of marktjes… De ongemakken van het reizen gaan dan wat zwaarder wegen; Toch iedere keer weer op zoek naar een onderkomen, niet te duur, slepen met de bagage, zoeken naar eten, een hostel dat niet zo schoon is, een doorgezakt bed, vies sanitair of dingen die kapot zijn, een knullige douche (Jesse die met z’n vingers onder stroom kwam te staan tijdens het douchen), imagedrukke straten, miscommunicatie door taal…enz. Het zijn de dingen die bij het reizen horen, en het ook wel een uitdaging maken. We kunnen hier in het algemeen goed tussendoor laveren en genieten van de mogelijkheden die we ondanks (of misschien wel dankzij) de ongemakken juist wel hebben, maar soms is het even genoeg, en dat was ‘nu’. Daarbij komt dat we, nu het einde van onze reis nadert (nog anderhalve maand) ,ook bezig zijn met ‘thuis’ komen…, althans het zoeken naar woonruimte. Het reizen als gezin, het samen beleven en het zonnetje dat hier iedere dag schijnt, maakt veel goed.

Aangekomen in Copacabana hadden we ons voorgenomen een keer een beter hotel of hostel te zoeken wat binnen ons budget past. We zouden de kamers checken, de bedden en ook het sanitair. Het liefst een privé badkamer natuurlijk… We plantten de jongens op een rustige plek aan de waterkant en liepen zelf een aantal hostels binnen. Uiteindelijk belandden we in een hotel, direkt aan de waterkant, waarvan we na een blik in de kamers meteen over stag gingen. Mooie ruime kamers met een prachtig uitzicht over het Titicacameer. Niet de luxe van Nederland, maar een enorme verbetering na alle voorgaande kamers. We hadden tenminste een eigen badkamer met goede douche en inclusief een eenvoudig ontbijt. Gelukkig heel betaalbaar.

Deze week hebben we genoten van de rust in de baai van Copacabana. We zijn hier zes dagen gebleven. De jongens hebben iedere ochtend in alle rust goed kunnen werken aan verslagen en schoolzaken. Levin heeft de Cito Eindtoetsen van groep 5 gemaakt (met goed resultaat!) en Jesse heeft allerlei mooie verslagen gemaakt, gerelateerd aan onze reis, waarmee hij het vak CKV kan afronden dit schooljaar.
’s Middags deden we leuke dingen. Slenteren langs de waterkant, de berg op wandelen…(pfff wat kan je hart hard kloppen!), winkeltjes bekijken, rond varen in een trapbootje, ergens wat eten, souvenirtjes kopen, weer wandelen, maar nu de andere berg op…enz.

Een ratjetoe aan foto’s deze keer. Vandaag reizen we verder, we gaan de grens over naar Peru.

 

10 Comments

  1. Ziet er goed uit. Ben blij dat jullie letterlijk even tot rust konden komen. Mooie plaats en dat meer ziet er goed uit. Fijne reis naar Peru, we reizen wederom graag met jullie mee.

  2. Ik heb nog niet eerder laten weten dat het echt enorm leuk is om mee op reis te zijn! Maar nu het einde in zicht is – leek het me er wel eens tijd voor worden…
    Nog een mooie anderhalve maand samen gewenst daar verderop, en ik geniet nog even mee!

  3. Ik kan me dat ‘moe’ zijn goed voorstellen, hoor! Het lijkt me ook wel goed om weer zin te hebben om ‘naar huis’ (waar dat ook mag zijn) te gaan. Ik ben benieuwd!

  4. Het lijkt wel of ik mijn eigen reisverslag lees. Mooi dat meer. Ik ben toen een paar uur op het eiland geweest bij de bewoners daar.
    Prachtige foto’s heb je weer gemaakt en goed dat jullie een tim-out genomen hebben.
    Veel plezier in Peru. Het is daar ook prachtig!

  5. O, ja die douche……….. Ik heb ook al eens een tik van zo’n “super douche” gehad. Niet denkbaar, dat zoiets bestaat. Levensgevaarlijk. Kunnen wij ons hier niet voorstellen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *