Van Sucre naar La Paz

Posted from La Paz, La Paz Department, Bolivia.

Vijf dagen hebben de wegblokkades aangehouden. Dat viel gelukkig mee. We hebben ons in Sucre niet verveeld. De dagen vulden we met heen en weer lopen naar de markt om vers brood en fruit te halen of boodschappen voor het avondeten. De jongens speelden pingpong of deden wat voor hun school. We bezochten gratis de chocoladefabriek (Chocolate para ti) en verbaasden ons over het productie werk wat nog met de hand gedaan werd.
Een paar avonden kochten we een aantal take-away maaltijden en liepen dan door de straten op zoek naar ‘zwervers’ om ze aan uit te delen. Er is hier veel armoede. Het zijn vooral hele oude mensen die op straat zitten te bedelen. Ook al is een maaltijd niet levens veranderend, ze hebben er toch even van kunnen genieten! Bovendien spraken we ook een kort gebed over de ontvangers uit.
Op één van de avonden kwamen we een vrouw tegen die stilletjes zat te huilen terwijl ze een soort van gepofte noten probeerde te verkopen. We vroegen hoe het met haar ging. Het bleek dat ze enorm veel kiespijn had. Toen we terug liepen naar ons hostel om paracetamol op te halen, zagen we dat naast ons hostel een tandarts zat die nog open was. Uiteindelijk hebben we de vrouw meegenomen naar de tandarts. Ze had een beste ontsteking, haar hele tandvlees was dik. Haar tand is getrokken en we konden pijnstillers en antibiotica bij de apotheek halen. Dat hebben we toen gedaan. Deze vrouw was zo dankbaar! Ik kreeg een hele stevige omhelzing. Zelf kon ze dit niet veroorloven en voor ons was het maar een schijntje. We hebben de dagen er na nog wel gekeken of we haar ergens zagen met de nootjes, maar dat was niet zo. We gaan er van uit dat het nu beter met haar gaat. Zijn de blokkades toch nog ergens goed voor geweest. 😉

Met de nachtbus vertrokken we zaterdagavond naar La Paz. Twaalf uur rijden. We waren van te voren naar het busstation gegaan om tickets te halen. Bij het busstation kan je makkelijker alle prijzen vergelijken (die lopen behoorlijk uit één) en ook kijken in wat voor’n bus je rijdt. We kozen niet de meest luxe bus, maar ook zeker niet de minste. We verzekerden ons ervan dat er een w.c. aan boord was en dat er tenminste twee chauffeurs waren.
Het werd een lange busrit. Het eerste gedeelte was een behoorlijke slingerweg , echt slapen doen we meestal toch niet en het was ’s nachts koud! De w.c. zat bovendien op slot, grrrr. Toen er één van ons moest plassen en we dat tegen de chauffeur zeiden, stopte de bus direkt aan de kant van de weg. De Bolivianen maken daar geen enkel probleem van. Bijna de halve bus liep leeg. Man èn vrouw, allemaal moesten ze plassen. En dan niet ergens verdekt, maar gewoon naast de bus. Ik had dus vanuit mijn raam, berm kant, een ‘leuk’ uitzicht… Degenen die mij beter kennen hoef ik niet te vertellen dat ik de bus niet uit ben geweest. Ik had geen drie lagen rokken aan waaronder ik mij kon verstoppen en in dit soort uitzonderlijke gevallen kan ik heeeeel goed en heel lang ophouden.

La Paz, daar zijn we nu dus. Een gigantisch grote stad op hoogte van 3600m. Hier is de regering van Bolivia gevestigd. In het straatbeeld taxiën honderden kleine busjes, propvol Bolivianen. Vrouwen, kort en gezet, drie lagen rokken aan, lange zwarte vlechten en een bolhoedje hoog bovenop het hoofd. Enkelen dragen in kleurrijke doeken kinderen of spullen op hun rug. Ook hier weer dezelfde bouw, kale bruine bakstenen tussen betonnen constructies, alsof de huizen nog niet klaar zijn. Daartussen af en toe een heel mooi gebouw of grote kathedraal.

image

4 Comments

  1. Wat zal die vrouw blij geweest zijn! Ik geloof dat niemand hier graag naar de tandarts gaat, tot je iets hebt. Je moet er niet aan denken dat je pijn in je mond hebt en er niet iets aan kunt laten doen. Dankjewel dat jullie dat voor haar gedaan hebben!

  2. Dit was voorbestemd, zo zien wij dat in ieder geval. Wat fijn dat jullie haar hebben kunnen helpen. Zo ook die anderen die jullie maaltijden hebben gebracht. Mooi dat jullie dit hebben gedaan!

  3. Wat een mooi verhaal zeg!!! Wat een geluk dat die mensen (armen, mensen die lijden ed) jullie tegen komen zeg!!!

    Veel plezier nog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *