Woudreuzen en dolfijnen

Posted from Waipoua Forest, Northland, New Zealand.

Na nog geen twee minuten op pad te zijn, verlieten we de hoofdweg en leidde de GPS ons een onverharde kronkelweg door de bergen op. Scherpe bochten, los liggende stenen en steile hellingen aan de rand van de weg. We vroegen ons af of deze kortere weg ook wel tijdbesparend zou zijn… De GPS was echter erg optimistisch, want volgens het apparaatje mochten we hier 100 km/u rijden. Aangezien wij geen carrière als autocoureur ambiëren reden wij rustig verder met max 40 km/u en maakte van de gelegenheid gebruik om het Nieuw Zeelandse landschap goed in ons op te nemen. We hadden geen haast, immers de bomen waar we naar op weg waren zouden toch niet weg lopen.

Al honderden, zelfs duizenden jaren staan sommige bomen hier. Onvoorstelbaar eigenlijk. Het Waipoua Forest is één van de weinige oerbossen in Nieuw Zeeland waar je de Kauri boom nog kan vinden. Het is een soort conifeer of pijnboom die voorkomt in het noordelijke deel van het Noordereiland. Een Kauri is pas volgroeid na 800 jaar. Door de eeuwen heen hebben de Maori’s en Europeanen de meeste bomen gekapt, maar er zijn er nog een paar staande gebleven, die inmiddels beschermd zijn. De grootste en waarschijnlijk oudste boom is Tane Mahuta. We hebben hem even een bezoekje gebracht.

Even waanden wij ons kabouter Plop in het grote bos tussen de woudreuzen. Je bent maar een heel klein mensje bij zo’n reus. Indrukwekkend. Als bomen toch eens konden spreken…. (Op de foto is niet goed vast te leggen hoe groot de bomen zijn. De eerste foto is van een afstand gemaakt. Als je goed kijkt zie je de jongens. Zij staan op een bankje en tussen hen en de boom is nog minstens 15 meter.)

Het was een mooie wandeling ,ook de rest van de bomen en planten in het bos zijn weer anders dan we tot nu toe gezien hebben.

Twee dagen later lagen we op ons buik languit op het voordek van de ‘Great Sight’. We volgden de instructies netjes op en staken ons hoofd zo ver mogelijk buiten boord in de hoop dat een nieuwsgierige dolfijn ons zou komen begroeten. Het is weer gelukt zonder er van de voorkant af te glijden het water in. Zo voelde het een beetje, met al die golven, in een vaart over het water. Ik hield me daarom met één arm goed vast en hoopte dat de jongens naast mij dat ook zouden doen. In deze ongemakkelijke positie is het zelfs gelukt een selfie te maken….Zonder fotogenieke dolfijn weliswaar. Hoe dan ook, het was een mooi gezicht, onder de catamaran door en er omheen zwommen dolfijnen. Je kon ze haast aanraken. Het was een groep Bottlenose dolphins. Beurtelings kwamen ze even boven om in een sierlijke duik weer onder water te verdwijnen. We probeerden ze vast te leggen op de foto, maar dat valt niet mee. Op één van onze filmpjes sprongen er twee helemaal uit het water, alleen een beetje ver weg. Op de zoektocht door de Bay of Islands kwamen we ook nog zeldzame pinguïns tegen. De enige pinguïn soort van Nieuw Zeeland. Hoewel we verder geen andere groep dolfijnen of orka’s gevonden hebben was de vaart voor ons geslaagd.

6 Comments

  1. Hoi familie Alberts,
    17 jaar geleden stond ik naast die Kauri tree! Inderdaad: het is niet op foto’s vast te leggen hoe groot ze zijn, maar op de foto’s van het boom-knuffelen kun je het toch aardig zien hoor. Indrukwekkend he?!
    Ik ben erg benieuwd naar de rest van jullie reis in Nieuw-Zeeland! Lopen er nog steeds Nieuw-zeelanders geregeld op blote voeten in de stad? haha! En ik ben benieuwd of jullie de mensen ook zo aardig vinden als dat ik ze in mijn herinnering heb.
    Ik las ook over dereisdip, en het berichtje van Meedy eronder. Ik sta niet verbaasd te kijken dat je een dipje hebt, ik ben er alleen verbaasd over dat je daar niet al eerder over had geschreven 😉
    Ik had het niet anders kunnen verwoorden: Enerzijds: als God nu met jullie is, dan is Hij dat ook als je terugkomt. En anderzijds: als jullie deze reis als gezin kunnen maken, dan kunnen jullie zeker ook weer in Nederland settelen met alle onzekerheden hier. Het zal vast niet meevallen, maar misken jullie kracht als gezin niet die jullie mij met deze reis hebben laten zien!
    Geniet van het nu, daar op z’n kop! Dan kan je straks ook weer genieten in Nederland!
    Heeeeeel veel plezier in Nieuw-Zeeland!

  2. Wat geniet ik van jullie verhalen en prachtige foto’s. Erg de moeite waard! En dat dipje is heel normaal. Maar jullie gaan het helemaal maken, zowel in Nieuw-Zeeland en alles wat jullie nog van plan zijn, als weer terug in Nederland. Blijf genieten van al het moois, van elkaar en het mooie op deze aarde.
    Lieve groeten van Heleen Smit.

  3. Wat prachtig zeg! Wat een belevenissen! En we vinden het ook zeker leuk om af en toe meer te kunnen kijken en lezen….. geniet mensen! Maar volgens mij is dat overbodig te melden….en gebeurt dat wel!

    Lieve groeten,

    Evelien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *