Whitsundays, turquoise en aqua

Posted from Airlie Beach, Queensland, Australia.

Levin en ik zaten op de rand van een volgepakt motorbootje dat ons van de grote Catamaran die voor anker lag naar het strand bracht. We zwaaiden naar de anderen die nog aan dek stonden terwijl de motor een wit spoor in het heldere turquoise water achterliet. Kort daarna volgde er nog een motorbootje naar het strand, deze keer met de rest van het gezin aan boord.
Alleen dit stukje op de motorboot voelt al als een avontuur. Alsof je, net als in een film, van het grote schip naar het onbewoonde eiland vaart om het te verkennen. Misschien heb ik wel te veel fantasie en speelden wij alleen in die film, mijn grapje werd in ieder geval niet helemaal begrepen toen we even later de man in Spiderman-wetsuit volgden door het regenwoud van het eiland. Ik merkte op dat we ons nu tenminste wel heel veilig voelden in de rimboe.
Het pad voerde omhoog en leidde naar Inlet Outlook. Uit onze herinnering, en van de vele plaatjes wisten we welk uitzicht ons aan de andere kant van het eiland te wachten stond. Verwachtingsvol probeerden we tussen de bomen door al een glimp van de zee en het strand op te vangen.
Maar laat ik bij het begin beginnen…..

In Cairns haalden we onze huurauto op. Een zwarte Hyundai IMAX H300. Dat zegt mij niks, maar noem ik voor de kenners onder ons. Voor de niet-kenners, zoals ik, gewoon een hele grote zwarte auto. Haast een busje, een 8-zitter. Voor onze reis langs de kust een heerlijke ruime bak.
De dag nadat we gesnorkeld hebben bij de Great Barier Reef begonnen we aan de 1750 km naar het zuiden over de Bruce Highway. We kwamen er al gauw achter dat we niet veel meer dan 300km per dag moesten willen afleggen, tenzij we hele dagen in de auto wilden doorbrengen. De Highway is voor Nederlandse begrippen gewoon een autoweg, waar je maximaal 100km per uur mag, maar ook op veel stukken maar 80 of 60. We hebben uiteindelijk dus meer tussenstops met overnachting gemaakt dan we in eerste instantie dachten om zo meer te kunnen bekijken.

Na twee etappes en een nachtje in een te duur, vies motel kwamen we aan in Airlie Beach. Ook hier zijn Peter en ik 16 jaar geleden geweest. Van het plaatsje zelf konden we niet meer zoveel herinneren, maar wel van de prachtige eilandengroep hier voor de kust. De Whitsunday Islands. Dé reden van ons bezoek, één van de mooiste stukjes natuur uit mijn herinnering. De zee is hier zo helder dat je de bodem kunt zien. Turquois ,aqua, blauw en groen water met helder wit zand. Een adembenemende combinatie. Er zwemmen tropische vissen, zeeschildpadden e.a. We wilden dit absoluut nog eens zien, nu met onze jongens.
Om er te komen moet je een boottrip boeken en daar moet je heel wat dollars voor op tafel leggen. Hoewel we verder erg zuinig reizen zijn dit dingen die we niet voorbij laten gaan. We kozen de voordeligste tour met een dagvullend programma; Three star Reef cruises (Achteraf een bijzonder goede keuze met hele goede service, echt aan te raden). We kregen zelfs onverwacht nog eens een extra korting op onze booking van de eigenaresse van het cabin-park waar wij verbleven. Gewoon zomaar (zij had ook vier kinderen).

imageWat een mooie dag. Een hele goede vrijdag op Goede Vrijdag! Opnieuw voeren we op een boot de zee op. We bezochten drie eilanden; Whitehaven beach, Bali Hai en Dream Island. Als eerste meerden we aan bij Whitehaven. Daar begon mijn verhaal van dit reisverslag.

Het uitzicht vanaf Hill Inlet Outlook was weer net zo mooi. De foto’s zeggen genoeg! Daarna hebben we nog even gezwommen en door de golven gesprongen bij het witte zandstrand. Bij Bali Hai hebben we weer een uur gesnorkeld en de onderwaterwereld bewonderd. Dat verveelt niet en blijft bijzonder.  Dream Island is, zoals de naam vermoedt, een droom eiland. Een eiland vol vakantieresort, zwembaden, kangoeroes,…

6 Comments

  1. Dag lieve familie, wat een fantastische foto’s. Wat bijzonder dat we over jullie schouders mee mogen genieten van de schepping. Blijf ik wel met de vraag zitten of het water daar koud is omdat jullie pakken aan hebben? groetje, Rebekka

    1. Nee, het water is niet koud! Zo’n pak heet een ‘stingray suit’. Het beschermt je tegen kwallen en roggen. We kregen allemaal zo’n pak omdat het het kwallenseizoen is.

  2. Op de manier waarop het beschreven is gaat het voor ons ook leven, uiteraard in combinatie met de prachtige foto’s. Geniet nog lekker van jullie laatste dagen in Down Under en daarna op naar het volgende avontuur in Nieuw Zeeland. Liefs voor jullie van ons beiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *