Op bezoek in de bergen

Posted from Mueang Chiang Rai, Chiang Rai, Thailand.

Negentig is ze…. ,een klein tenger vrouwtje. Ze heeft traditionele kleding aan waarvan de kleuren zijn verschoten en er zitten gaten in haar broek. Ze woont alleen, heeft geen familie meer en haar kinderen zijn overleden. We moesten bijna twee uur rijden , de stad uit, de bergen in, om bij haar houten huis te komen. Peter, Jesse en Hidde zaten achterin de bak. De laatste kilometers reden we over zandwegen met grote kuilen en stenen… De jungle van Thailand in.

Gho, een Thai afkomstig van de Yao, had ons uitgenodigd om met hem mee te gaan naar zijn geboortedorp om mensen te bezoeken. Gho is vanaf zijn 10e in Chiang Rai komen wonen. In de bergdorpen van Thailand zijn geen scholen waardoor alle schoolgaande kinderen in de stad in een kindertehuis of dormitory verblijven. Gho verbleef in de dormitory bij Chris in die tijd. Gho heeft maar een klein salaris en daarvan probeert hij wat te sparen. Voor zijn moeder, maar ook voor oudere mensen uit zijn dorp die niemand hebben om voor hen te zorgen. Een uitkering, pensioen of AOW kent men in Thailand niet. Wanneer je dus niet kunt werken heb je geen inkomsten. Veelal zorgen familieleden voor elkaar. Volwassen kinderen voor hun oude ouders…. Als je geen kinderen of familie hebt, zoals deze oude mensen, ben je op jezelf aangewezen…

Vanuit de achterbak van de wagen werd een treef eieren en oplos chocolademelk gehaald voor haar. We liepen achter Gho en het vrouwtje aan de hut in. Je voelt je klein worden op dat moment. Je wordt weer even met beide benen op de grond gezet. Ik voelde me beschaamt over mezelf. “Sorry Heer, vergeef me dat ik me soms ‘druk’ maak over ons budget of dingen die er niet toe doen, en als ik vanavond weer in (het beetje te harde bed) lig, onder de klamboe, zal ik aan haar denken. Aan haar matje op de houten bank in de donkere hut waar de spinnenwebben aan het plafond hangen.” Ik sprak het ook uit naar de jongens, we waren allemaal onder de indruk.
We hadden een gitaar meegenomen en bedachten dat we wel wat voor haar konden zingen. We zongen twee Nederlandse zegen-liedjes voor haar. Het ontroerde haar…..

Daarna waren we op bezoek bij een oude meneer. Ook hij is alleen. Eigenlijk hetzelfde verhaal. We zongen weer twee liedjes en hij dronk voor het eerst warme chocolade melk. Levin gaf bij het weg gaan nog gauw zijn snicker aan hem….

En zo zorgt Gho, wanneer hij kan, voor nog wat mensen uit zijn geboortedorp. We kwamen ook bij een gezin met vier kinderen en een andere oude vrouw. Bijzonder dat Gho dit doet van zijn eigen kleine salaris. Hij zou eigenlijk veel vaker, tenminste eens per week, bij deze mensen langs moeten kunnen gaan. Nu gaat hij eens in de twee/drie maanden. Om te kunnen gaan heeft hij ongeveer €50 nodig. Voor benzine en levensmiddelen die hij uitdeelt… Misschien wederom een mooi zendingsdoel? Wie een gift wil doen voor Gho: zie onderaan dit blogbericht.

Na de bezoekjes nam Gho ons mee naar een waterval waarvoor we een wandeling door tropisch woud maakten. Alleen die wandeling al, tussen meters hoog bamboe….Prachtig!

Ook stopten we bij een koffiefarm en een theeplantage. Ik heb nooit geweten hoe koffie groeit! Waarschijnlijk heb ik er ook nooit over nagedacht…, maar het woord koffieboon associeer ik eerder met een boon (zoals in sperzieboon) als met de echte koffie BOOM. Koffie groeit dus aan een boom, als een klein vruchtje, het lijken net besjes. De boon zelf zit als een pit in het vruchtje. Zie foto’s.


Giften voor Gho, om hem te bemoedigen door te gaan met zijn werk voor deze oude mensen, kunnen overgemaakt worden naar onze rekening. Wij zullen zorgen dat het bij hem terecht komt. We laten ons bankrekeningnummer maximaal een week op deze site staan.

Rekeningnummer:
NL33 RABO *********
Ten name van: P.J. Alberts
Onder vermelding van: Gho Thailand.

4 Comments

  1. dag lief gezin, indrukwekkend verhaal over die mensjes in de jungle… lief gebaar van die sticker. Wat een trouw van Gho.

  2. Met tranen in de ogen heb ik dit verslag gelezen, je wordt er weer bij bepaald hoe goed we het hier hebben, ook als je arm bent dan wordt er wel weer op een andere manier naar je omgekeken of voor je gezorgd.
    Zo’n vrouwtje die dan helemaal alleen overblijft, alles weg en nu alleen…..niet te vatten.
    Dan de (engel) Gho die naar deze mensen omkijkt, geweldig hij verdient echt een gouden lintje in de Hemel.!!
    Het zou fantastisch zijn als hij financieel gesteund kon worden en daardoor wat vaker naar die mensen kan gaan.
    God zegent deze man rijkelijk!!!

    1. Ja, dat zou zeker heel mooi zijn. Wie weet wat we kunnen regelen…
      Hij moet zelf rond komen van ongeveer €175 per maand. Daar probeert hij dus ook nog van te sparen voor deze mensen. Bedankt voor jullie bijdrage. Wij zorgen dat het bij hem komt.

  3. Hoi Allemaal,

    Wat een mooi en indrukwekkend verhaal zeg! En wat is het in de wereld oneerlijk verdeeld he! Je wordt met de neus op de feiten gedrukt als je daar (in z’on land) bent.
    Ik wil best wel weer mijn best gaan doen op het werk om weer wat geld in te zamelen als ik het verhaal van hierboven op mijn eigen mailadres kan krijgen. Dan stuur ik de mail rond.
    Ik hoor het wel.

    Groetjes Anouk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *