Hanoi, miljoenenstad

Posted from Hanoi, Hanoi, Vietnam.

(Geschreven door Jesse)

Daar zitten we dan, in Hanoi, de hoofdstad van Vietnam… imageEn we  weten gewoon de weg hier! Nouja… niet overal, maar wel om het meer heen. Het is hier geweldig druk.
Iedereen heeft een eigen brommertje of scooter. De enige auto’s die er rijden zijn taxi’s. De zebrapaden en stoplichten zijn er ook maar voor de vorm, want iedereen doet maar wat, maar het gaat wel goed! Hun rijtechniek is gewoon maar gaan rijden daar waar je heen wilt en verder geen botsingen veroorzaken. That’s it. Oversteken is dus ook onmogelijk, als je wilt wachten tot je kan of tot ze stoppen. Je moet gewoon gaan lopen en niet stoppen, want ze schatten in waar je over een seconde loopt en dan rijden ze wel om je heen… We zijn er al aan gewend.

We hebben een hotelkamer met twee grote bedden en één klein bed. Daar slaap ik in. Vanochtend ben ik met Jefta en Levin wafels gaan halen drie straten verderop. Hmmm! Verder hebben we hier de gelegenheid om school te doen, dus elke ochtend is het even wakker worden met z’n alle en daarna naar het ontbijt. Na het ontbijt gaan we weer naar de kamer en pakken we het schoolwerk voor drie uurtjes weer op. Net zoals nu. Levin krijgt dictee van mama, Hidde leest, Jefta zit op de Ipad (Ik vraag me af of hij wel school doet? Ik hoor een paar Clash of Clans geluiden) en ik typ dit.

imageNaast ons hotel zit een restaurantje, eigenlijk vet veel restaurantjes, maar dit restaurantje heeft goed eten en een leuke prijs (voor €15 eten we met z’n zessen) dus daar zijn we al een paar keer wezen eten.
Als we nu binnenlopen worden we meteen herkend door de koks en bedienden. Op de muur hebben ze A4’tjes met erop allemaal beoordelingen over het tentje en het eten (wel leuk natuurlijk). Alles was in eigen taal geschreven door de gasten, maar Holland hing er nog niet bij… Mooi! Papiertje vragen, viltstift erbij en schijven maar. Ze waren er erg blij mee en onze site staat er ook op. We moesten natuurlijk wel even vertalen wat we hadden geschreven.

Van de week zijn we wezen zwemmen in een groot ondergronds waterpark. Het zit in een reuze shopping mall (Royal City) tussen moderne flats van minstens dertig verdiepingen. En het leukste was: Verlaten! Hoe is het mogelijk!? In een miljoenenstad als dit, zes miljoen inwoners. We doen er drie kwartier over om naar  het winkelcentrum te rijden dat zes kilometer verderop ligt. Rijden, remmen, rijden, remmen, rijden, remmen… En dan kom je in zo’n waterpark met alles erop en eraan (entree €5) en dan zit er één kindje met moeder in het water te spetteren, verder niemand! Omdat het winter is hier en bijna oud en nieuw, want dat vieren ze in februari, is iedereen bezig met sinaasappelboompjes te kopen voor thuis en cadeautjes te kopen. Het gevolg ervan is dat niemand meer hoeft te zwemmen, dus hadden wij het hele park voor onszelf! Geweldig toch? Het enige nadeel was wel dat er dus bezuinigd werd op water. Niet alle glijbanen waren aan en sommige waren in onderhoud, maar het golvenbad, warm water in het wedstrijdbad, vierpersoons band glijbaan, wildwater (tornado) glijbaan, duikplank, groot recreatie watertoestel, steile glijbaan en hobbelglijbaan met matje waren wel allemaal open. Genoeg om ons een dag pret en plezier te bezorgen!

9 Comments

  1. Ha die Jesse, erg leuk dat jij een verhaal hebt geschreven over jullie leventje daar ver weg. Bijzonder hoe jullie al aan allerlei vreemde dingen (zoals het verkeer) gewend raken. Nathanael is ondertussen aan het kijken waar hij mbo gaat doen en dat zou best eens in Harderwijk kunnen zijn…Groetje uit Epe, Rebekka

    1. He Rebekka,
      Zo leuk, iedere keer die reacties van jou!
      Dat is weer een volgende stap, ook spannend he? Studeren in Harderwijk…
      Toen wij de vorige keer op reis waren, kregen wij bericht in China dat Nathanael geboren was! Wat worden ze groot, die pubers van ons!

  2. Een prachtig verhaal! Ik zie het zo voor me, dat kris-kras door het verkeer! Ik denk niet dat ik naar de overkant van de weg kwam!
    Vreemd dat ze daar nieuwjaar in febr. vieren, hebben ze een andere kalender?
    Ik kijk uit naar jullie volgende verslag!!

  3. Jesse wanneer ga je jouw eerste boek uitgeven, met zoveel talent hoef je geen synoniem naam te gebruiken. Maak maar veel aantekeningen dat als je later een vriendin heb je kunt bewijzen dat het allemaal op waarheid en persoonlijke ervaringen berust.

  4. Wouw wat een zwembad, nou ja, zo noem je dat niet meer: een waterpark! Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren: gaaf zeg. En dan weer zo’n Godsgeschenk: daar bijna alleen zijn…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *